به نام تنها مونس شبهاي تنهايي ؛ دلم مي خواست من باشم و تو با يک دنياي خالي ؛ دوست داشتم تو باشي منو دو قلب پر احساس ؛ اما نمي شه بدون تو دنيا برام ارزشي نداره ؛ کاش خودم مي مردم ؛  اما مرگ لحظه هاي پر احساس زندگيم رو نمي ديدم ؛ خدايا چه سخته ؛ تحملش چه سخته ؛  اما مي دونم که اگه نشد باهم باشيم ؛ اما قلبامون هنوز باهمه ...! من الان بيش از هر زماني اون دلي  که بهم دادي تو قلبم حس مي کنم ؛  امشب اگه تنهام ؛ اگه نيستي باهم اشک بريزيم ؛ اما ضربان قلبتو تو دلم احساس مي کنم ؛ اگه هر شب از شوق بودن با تو خوابم نمي برد ؛ امشب از درد جدايي و غم نبودنت نمي تونم بخوابم ...!  نيستي اما من حست مي کنم ؛ باهام حرف نمي زني ؛  اما من صداتو مي شنوم که تو دلت داري حرف مي زني ؛ نمي بينمت اما با همه وجود تو ذهنمي ...! الان به ياده لحظه آخر افتادم ؛ لحظه آخر صدات لرزيد ؛ صداي منم لرزيد وقتي صدات قطع شد باور لحظه ها برام مشکل شد ؛ تازه فهميدم که ديگه هرگز اين صدارو نمي شنوم ؛ اشک ريختم ؛ اما چيزي عوض نشد ؛ من موندم با يک جاده بي انتها که از اين به بعد کسي رو براي همراهي ندارم ؛ چه دردناک بود  اون لحظه ؛ قدرت تحملشو نداشتم ؛ اما چاره اي جز تحمل نداشتم ...! زندگي با من چي کار کرد؟ امشب چه طولاني شده ؛ بغضمم نميشکنه ؛ امشب همه چيز عذاب آور  شده ؛ سکوت ؛ بغض خفه کننده ؛ فکر تو ؛ صداي ضربان قلبم ؛ تحمل ؛  نفس کشيدنم ؛  باور لحظه هام و  نگه داشتن قلبي که تو به من دادي سخته ؛ سخت تر از حد توانم ...! حست ميکنم ؛  با همه وجود حست مي کنم ؛ مي دونم که الان داري به من فکر مي کني ؛ مي دونم ؛  باور دارم با من نيستي اما من تورو با ذره ذره وجودم حس مي کنم مي دونم که تو هم منو حس مي کني ...! الانم دارم آهنگايي که با همه وجود به تو دادم گوش مي دم ؛ اون روز که اون آلبوم رو به تو دادم مي  دونستم که توي اين شب که عذاب آور ترين شب زندگيمه تنها اين آلبوم ميتونه منو با آهنگاش  باور کنه ؛ براي همين به تو دادم ؛  تا تو هم تو اين شب بري سراغش ...! کاش تو هم الان گوش بدي و مثل من خودتو به احساس واقعي اين آهنگا بسپاري...! يک بار بهت گفته بودم ؛ الان بازم ميگم : به تو ساده دل ندادم که بري ساده ز يادم ؛ هر چقدر بيشتر فکر مي کنم کمتر مي تونم باور کنم که ديگه باهم نيستيم ...! چه پاک بود اين احساسي که بين ما بود ؛ چه ساده بوديم هردومون ؛ ما که توقع زيادي نداشتيم ؛ فقط مي خواستيم خودمونو فداي احساسي که برامون ارزش داشت  بکنيم ؛ اما نشد...!  زندگي به ما مهلت نداد...! خدايا زندگي چه بي رحمه ....! ما که توقع زيادي نداشتيم ؛  فقط مي خواستيم با هم باشيم ؛ اما زندگي اين حقو از ما گرفت ؛ کاش  بودي و مي ديدي که بدون تو دليلي براي ادامه ندارم...!  ساعت ها از لحظه آخره با هم بودنمون گذشته ؛ اما من انگار تو اون لحظه متوقف شدم ؛ دوست ندارم که از ذهنم بيرونش کنم ...! خدايا چه سخته جدايي ؛ هنوز به اندازه نصف روز از لحظه آخر نگذشته اما من طاقتم داره تموم ميشه ؛ چقدر دلم برات تنگ شده دلم بد جوري گرفته ؛ اما اين بار تو نيستي که برات از دل تنگيام بگم ؛ ستاره دلتنگي هاي منم امشب تو آسمون گم شده ؛ پيداش نمي کنم اين شبم که به آخر نميرسه ...! خدايا اين زجر تا کي مي خواد ادامه داشته باشه؟ چرا ديشب که با هم مي خنديديم زود  گذشت؟ ولي امشب که با هم نيستيم پايان نداره؟ مي خوام از خدا بخواهم که به هر دومون کمک کنه ؛ من دعا مي کنم تو هم دستاتو بالا بگير تا دعامون بر آورده بشه ؛ مي دونم که سخته اما بيا باور کنيم ؛ که براي ما بازگشت امکان نداره ؛ نمي دونم امشب تا کي مي خواهد طول بکشه اما من تحمل مي کنم ؛ تو هم تحمل کن ؛ ميدونم که ميگي سخته ؛ مي دونم که داري اشک ميريزي وميگي نميخوام اما اينم مي دوني که ما مجبوريم که زير بار غصه هامون تحمل کنيم ؛ پس منم با تو اشک ميريزم  و سعي مي کنم که با هر قطره اشکم هم باورمو بيشتر کنم و هم احساسمو ....!  دوستت دارم براي هميشه ؛ مي دونم که تو هم تا آخرين لحظه دوستم خواهي داشت مي خوام برم  ؛ برمو از فردا با سکوت و دل شکستم يک زندگي بي دليلو شروع کنم ؛ ميخوام برم  و با همه اين چيزايي که اتفاق افتاد باز خدارو شکر کنم ؛ تو هم برو برو تا کم کم بتوني باور کني که هميشه هر چي تو زندگي دوست داشته باشي بهش نميرسي ...!

          دلم برات چه تنگه

                          دنيا دلش چه سنگه دنيا

                                          حسابي مارو دور خودش دوونده

                                                           صبرم زياده اما عمري ديگه نمونده

برام سخته ، خيلي هم سخته اما بايد بگم :

                                           خداحافظ زیباترین لحظه های زندگی من ، خداحافظ خاطرات من